E mërkurë, 28 Shtator, 2022

PUTIN:”UNË NUK BËJ BLOF”, PERËNDIMI: “PO, BËN BLOF”

Por ky nuk është fundi i historisë. Fuqitë bërthamore posedojnë gjithashtu armë bërthamore.

Shkruan: Denko Maleski

Si të qëndroni të qetë dhe të mos i nënshtroheni frikës dhe panikut të shantazhit rus me një luftë bërthamore? Në fillim të agresionit rus kundër Ukrainës, shantazhi ishte që të gjithë të qëndronin mënjanë derisa Rusia të lante hesapet me “nazistët” nga Kievi. Kërcënimi u rrit nga urdhri i Putinit për të vendosur arsenalin bërthamor të vendit në gatishmërinë më të lartë.

Perëndimi u shantazhua nga një luftë botërore, ndaj nxitoi të deklaronte se nuk do të hynte në luftë në anën e Ukrainës. Dhe sipas skenarit të vjetër të ndërhyrjeve sovjetike në Evropën Lindore, kjo do të kishte ndodhur nëse udhëheqja ukrainase do të ikte dhe ushtria ukrainase do të dorëzohej. Por nuk pati asnjë përsëritje të ngjarjeve të Luftës së Ftohtë kur, e përfshirë nga trazirat anti-sovjetike, ushtria ruse pushtoi Hungarinë, Poloninë dhe Çekosllovakinë brenda disa orësh. Kësaj radhe, tridhjetë vjet pas shpalljes së pavarësisë, ukrainasit mblodhën mjaft guxim dhe vullnet për të kundërshtuar agresorin rus, duke përcaktuar kështu rrjedhën e luftës.

Amerika dhe Perëndimi janë përballur me një situatë krejt të kundërt me përpjekjet e kaluara për të mbrojtur demokracinë mes kombeve dhe qeverive që nuk kanë dëshirë të luftojnë mes tyre. Populli ukrainas dhe qeveria ukrainase kanë treguar se janë të gatshëm të bëjnë sakrifica për lirinë e tyre. Amerika, BE, NATO dhe të gjitha vendet demokratike qëndruan në mbështetje të ukrainasve për të mbrojtur demokracinë e tyre në fushën ushtarake.

Me drejtësinë në anën e Ukrainës, Perëndimi beson se ky është modeli i suksesit, prandaj mbështetja e fortë ushtarake dhe financiare, me sa duket, rezulton me sukses. Por tani dilema e Perëndimit është se si të ndihmojë Ukrainën pa i shkaktuar shumë dëme shteteve dhe popujve të saj – nga mungesa e gazit rus e deri te lufta bërthamore.

Fillimisht duke hedhur poshtë idenë e mobilizimit, Putin njoftoi sot mobilizimin e pjesshëm të 300,000 ushtarëve, disa prej të cilëve do të kthehen në shtëpi me qese të zeza plastike. Se sa do të trazojë kjo opinionin publik në Rusi, mbetet për t’u parë, ashtu siç nuk kemi parë ende pasojat politike për regjimin personal të Putinit nga valëzime të tilla. Supozimi është se, me këtë përforcim, Rusia do ta vendosë veten në një pozicion mbrojtës në një përpjekje për të ruajtur korridorin tokësor të kapur nga Ukraina që lidh Krimenë me kontinentin rus. Ndërkohë, ato rajone do të shpallin pavarësinë dhe aneksimin me Rusinë dhe Duma ruse do ta legalizojë aneksimin.

Por ukrainasit janë të vendosur të rifitojnë territorin e tyre dhe janë gati për sakrifica të reja. Çlirimi i territoreve të pushtuara dhe shkatërrimi i kompleksit industrial dhe ushtarak të Putinit po bëhet një qëllim i përbashkët midis Ukrainës dhe Perëndimit. Nëse furnizimi me armë vazhdon dhe ruhet morali i lartë i ukrainasve, nuk përjashtohet një fitore e Ukrainës kundër Rusisë në një luftë me armë konvencionale.

Por ky nuk është fundi i historisë. Fuqitë bërthamore posedojnë gjithashtu armë bërthamore. Të përballur me dilemën e pranimit të humbjes dhe tërheqjes ose hedhjes së bombës atomike, amerikanët pranuan humbjen dhe u tërhoqën nga Vietnami dhe Afganistani. Përballë moralit të paepur luftarak të japonezëve gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe për t’i dhënë fund viktimave amerikane, Truman urdhëroi një sulm bërthamor në Hiroshima dhe Nagasaki. Dilemat rreth vendimit janë të tmerrshme edhe në kushtet e një lufte botërore. Nuk është e lehtë të marrësh një vendim sot për të varrosur një komb armik. Cilat do të ishin pasojat për moralin e kombit rus, lidershipi i të cilit arriti në armën më të tmerrshme në botë, është një temë tjetër. Putin thotë “Unë nuk po bëj bllof”. “Ju po bëni bllof”, përgjigjet Perëndimi.

Të fundit